Vandaag zijn we rond een uurtje of 9 opgestaan om lekker een dagje IKEA te gaan doen.Paulien die ging niet mee aangezien ze nog wilde leren voor italiaans en engels.
Op weg naar Firenze hebben we in de trein onze ogen uitgekeken. Het was prachtig weer, wel 15 graden met een stevige zon !! Superweer dus. Alles zag er zo mooi uit, de bergen, de riviertjes en de dorpen.
Toen we daar aankwamen zijn we opzoek gegaan naar de bus die naar IKEA ging. Toen we bij IKEA aankwamen zagen we al dat het er precies hetzelfde eruit ziet als in nederland.
We hebben een paar uur daar rondgelopen, en een tafeltje en een nieuwe stoel gekocht. Zoadat we ons drinken daar mooi op kunnen zetten, en dat iedereen een zitplek heeft als we een filmpje kijken.
Toen we met de trein terug gingen naar Pistioa, zagen we bij een station wel meer dan 20 man van de Polizia staan. Daarnaast stond een hele grote groep mensen, die bij ons de coupé kwamen.
Het beleken allemaal holigans te zijn !! Ze kwamen al zingend en rokend de coupé binnen onderwijl dat de Polizia op het perron alles in de gaten hield.
Natuurlijk waren wij heel interessant, en begonnen ze gelijk tegen ons te lullen. Uiteraard begon ik al te zeggen “non ho capito” !!! Omdat ik niet snapte wat ze nou allemaal aan het lullen waren.
Ze vroegen waar we vandaan kwamen, en natuurlijk ging het gesprek daarna natuurlijk over amsterdam en dus ook over wiet. (volgens mij is dat het enige wát ze over Amsterdam weten)
Uiteindelijk werd het nog best gezellig, alle holigans bleken alléén in onze coupé te zitten (ja het zal ook niet zo zijn) en begonnen met zijn allen uit volle borst te zingen.
Na een verwarrende terugreis zijn we uitgezwaaid door de holigans, en zijn we met de bus terug gegaan naar het appartement, waar we mijn lekkere warme salade van paprika, courgette, knoflook, rucola, feta, olijven, en pijnboompitten gegeten en nu zit ik hier mijn dagelijkse verslagje te maken.
Morgen ga ik voor het eerst naar mijn stageadres. Om 4 uur heb ik daar een gesprek. Ik ga daar heen samen met Margreet (mijn mentor), en Stefano (de begeleider in italië). Waarbij ik de mesnen in mijn bedrijf ga ontmoetten, en daar mijn werkplek te zien krijg.
Het is wel allemaal heel spannend, aangezien dat ik nog niet vloeiend italiaans spreek. (Gelukkig begrijp ik wel al de grote lijnen van een geprek, door het herkennen van woorden en kleine zinnen.)
Dus nu ga ik slapen, en er morgenochtend fris tegenaan, en hopen dat mijn stage goed verloopt.
Danku voor het lezen !!
Steef.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten