Ouders en zusje hier in Italië!

Donderdag 28 Februari.

Vandaag is de dag dat mijn ouders en zusje voor een weekendje op bezoek komen.
Om 12:10 zouden ze vanuit Charleroi,België aankomen op het vliegveld van Pisa.
Omdat het toch wel een behoorlijke treinrit werd voor mij (zo’n 2 uur) moest ik er wel vroeg uit.
Ik stond om 7 uur al naast mijn bed, gespannen en wel.

Eenmaal op het vliegveld aangekomen, moest ik nog een uur wachten..... dat werd een heeeeeel lang uur.

Na heel lang gewacht te hebben, kwamen ze daar eindelijk door de schuifdeuren. Het was heel raar om ze naar anderhalve maand weer te zien.
Na elkaar begroet te hebben, hadden we besloten om gelijk naar Pisa te gaan, aangezien dat maar 1 station verder was. Daar hebben we lekker een capuchino gedronken. Daarna zijn we gelijk doorgegaan naar het belangrijkste van Pisa, natuulijk “de scheve toren van pisa”.
Daar hebben we verschillende foto’s gemaakt, die heel leuk geworden zijn. Daarna zijn we het duomo, wat naast de toren staat, gaan bekijken. De kerk is heel groot en heeft ook hele mooie dingen.

Na een paar uurtjes zijn we wat gaan eten ergens, en zijn we de reis voort gaan zetten naar Pistoia.

Eenmaal aagekomen, zijn we gelijk door gegaan naar het hotel waar mijn ouders verbleven. Daar hebben we de koffers gedumpt en even opgefrist, om daarna weer gelijk door te gaan naar het appartement, om daar mijn zusje haar spullen te dumpen.

Na wat bij het appartment gedronken te hebben, waren we erg hongerig en zijn we naar ons vaste eettentje gegaan, genaamd “Il pollo d’oro”, ofterwijl “de gouden kip”.
Daar hebben we heerlijke pizzas gegeten. Toen was het al weer rond een uur of 10 en mijn ouders en zusje waren harstikke moe. We hebben ze nog even terug naar het appartment gebracht, waarna mijn zusje en ik naar het appartment gegaan, en na 5 minuten waren we vertrokken.

Vrijdag 29 Februari.
Om 10:00 stonden nathalie en ik al weer voor Hotel Firenze om mijn ouders op te pikken.
We zijn gelijk doorgegaan naar CSCS, waar we Ana en de rest van het personeel zouden ontmoeten.
Bij CSCS hebben we een hele tijd met Stefano gepraat die ook aanwezig was, wat heel erg gezellig was. Helaas was Ana er niet, aangezien die de dag ervoor een heftig feestje gehad had, en nog in haar bed lag.

Vanuit CSCS zijn we doorgegaan naar Firenze, om daar mijn stagebedrijf te gaan bekijken.
Na een treinrit van 50 minuten, een busrit van 15 minuten en nog 10 miniuten lopen, waren we eindelijk aangekomen bij man.
Daar hebben zij mijn collega’s en baas ontmoet. Wat heel erg leuk om te zien was.
Daarna zijn we eten gaan halen, waar ik altijd mijn lunch vandaan haal. We hadden 4 grote stukken Schiacciata met verschillende soorten beleg gehaald, wat natluurlijk heerlijk was!
Na de busrit terug, zijn wij gelijk doorgegaan naar het eerste op de lijst, Galleria dell accademia.
In Galleria dell accadema, vind je vanalles, waaronder ook de wereldberoemde David.
Na een paar uur daar rondgelopen te hebben, zijn we verder het centrum in gelopen, en het bekende Duomo santa maria del foire gaan bekijken. De buitenkant is echt super, maar wanneer we binnenkwamen waren we een beejte teleurgesteld. Het enige mooie in de kerk was de plafondschildering.

We zijn daarna snel verder gegaan op zoek naar de “Ponte Vecchio”(de oude brug). Onderweg kwamen we ook nog op het piazze della signoria, de replica van de bekende David tegen, die we wel mochten fotograferen.

Eenmaal op de Ponte Vecchio hebben we even rond gekeken, en hebben we besloten om gelijk door te gaan naar piazza michelangelo. Dat is een pleintje midden op een berg (niet heel erg hoog), waar je een prachtig panorama uitzicht van heel Firenze hebt.

Na een lange dag, zijn we weer terug gegaan met de bus naar het station, om weer bij Il pollo d´oro wat te gaan eten. Eenmaal aan het eten waren we allemaal kapot, en ernstig toe aan slaap.

We hebben mijn ouders naar hun hotel gebracht, en zijn zelf nog even naar het piazza san francesco gegaan, waar op vrijdag en zaterdag, alle jongeren van Pistoia zich verzamelen.

Daar kwamen we José, Christan(een colombiaan) en Aaron(een mexicaan) tegen, waar we nog even wat mee gedronken hebben. José werd naar huis gebracht zodat nathalie en ik op haar mountinbike naar huis konden gaan.

Na een klein kwartiertje waren we thuis en storrten we in, na 5 minuten sliepen we, om de volgende dag er al weer vroeg uit te moeten.

Zaterdag 1 maart
We waren om 10:00 al weer bij het hotel van mijn ouders. We zijn nog even de plaatselijke markt overgelopen. Wat heel erg leuk was! Daarna zijn we naar het station gegaan om vanuit daar naar Lucca te gaan. Helaas was het weer niet al te best.

Toen we bij het station aankwamen, bleek dat we nog een uur moesten wachten voordat we naar Lucca konden gaan, omdat er eerder geen trein ging. Na een uur gewacht te hebben konden we dan eindelijk met de trein mee.

Die middag werd ik door Stefano opgebeld, met de mededeling dat ze vanavond met zijn allen ergens zouden gaan eten , en dat hij ons wilde uitnodigen om mee te gaan.

Na over de stadsmuur gelopen te hebben in lucca, hebben we op een pleintje nog wat gegeten, en voor we het wisten moesten we al weer terug om op tijd te zijn voor het etentje die avond.

Die avond verzamelden wij ons allemaal bij CSCS, om daar nog even wat champagne te gaandrinken.

Na wat bijgekletst te hebben, zijn we naar het wijkcentrum gegaan, waar ze voor ongeveer 30 personen hadden gereserveerd. Daar hebben we lekker anti pasti gegeten, wijn gedronken, pizza gegeten, en natuurlijk lekker gekletst met iedereen.
Na een supergezellige avond, zijn we nog even met een aantal naar de Regge bar gegaan om daar even wat te drinken.

Na een lang weekend, zijn we uitgeput naar huis terug gelopen, om de volgende ochtend weer vroeg op te staan, om helaas weer naar het vliegveld in Pisa mijn ouders en zusje op het vliegtuig te zetten.

We werden die ochend opgehaald door Giovanni, die ons naar spaanse mensen bracht die ons vervolgens mee namen naar het vliegveld in Pisa.

Eenmaal daar aangekomen, waren we ruim op tijd en hebben we nog een tijdje buiten in het zonnetje gezeten, en nog wat bijgeklets.

En toen was het zo ver.......

Mijn ouders op het vliegtuig gezet, en ik zat al weer in de trein op weg naar Pistoia. Het was zo snel allemaal gegaan dat ik bedroefd weer terug ging.

Maar gelukkig zouden het weekend daarna Susan en Sanne komen, voor een weekendje Italia.